header

فارسی


image05

ببری باش درنده با چنگالهای تیز.....................اما از کنار آهوی بی پناهی به آرامی گذر کن

 


مقدمه

با اینکه نوشتن با فونت فارسی برای من خیلی سخته ولی این صفحۀ فارسی را فقط به این دلیل در سایت گذاشتم زیرا یک ایرانی هستم. هر کجای دنیا که باشم همیشه یک ایرانی بوده ام و خواهم بود. گذشته از تمامی اشتباهاتی که در فرهنگ ما بوده و هست، اما همواره به ایرانی بودن خود افتخار کرده ام و با افتخار همه جا گفته ام که من یک ایرانی هستم. هر کس میتونه نظر خودش را داشته باشه... ، برای من هیچ کجا ایران نمیشه و هیچ زبان و ملیتی ایرانی.
ًًًٍٍٍ "در دفتر قلبت بنویس عشق و بقیه را خالی بگذار..." اگه تونسته باشم با همین چند سطر پیام خودم را رسانده باشم و اگه تونسته باشم لبخندی بر لبی و احساسی بهتر حتی در یک نفر بوجود آورده باشم به هدف خود رسیده ام .
این سایت را خودم حدوداً ٣ سال به دلیل اعتراض به دولت بلژیک بسته بودم و حالا که دوباره سایت را باز کردم آنچه که نا گفتنی مانده بود و باید گفته میشد گفتم.
و اما در مورد کانگ فو توآ :
با احترام به بنیانگذار این سبک و با احترام به همۀ مربیانی که در این سبک در هر کجا مشغول به تمرین و تدریس هستند ، فقط نظرات خودم را میگویم ؛
نزدیک به ٣٠ سالی هست که تمرین میکنم ، هدفم از شروع این رشته آموختن هنر رزمی و دفاع شخصی بود ... ، حدوداً در سال ١٣٦٦ وقتی آقای پروفسور ابراهیم میزايی همه چیز را رها کردند وکانگ فو توآ از حالت هنر رزمی به سیاست و مذهب و یم-می تعغیر پیدا کرد ، از همان زمان با توجه به علاقه ای که به این سبک داشتم ، همان کانگ فو توآ و هنر رزمی را ادامه دادم. اینکه چرا آقای میرزايی این کار را کرد یا ... ، من در مقام قضاوت نیستم و یکی از آموخته های خودم را از ایشان از همان ابتدا به کار گرفتم : "بزرگترین اشتباه تو وقتی است که دربارۀ دیگران قضاوت میکنی و بزرگترین لحظۀ تو وقتی است که خود مورد قضاوت قرار میگیری" ، من درسهای فیزیکی،فکری و روحی زیادی در این راه آموختم که قدر دانی و احترام خودم را از بنیان گذار این هنر رزمی و مربیان دیگر (هر چند برای مدت ودیدارهايی کوتاه) ابراز میکنم.
با توجه به اینکه بیشتر خوانندگان این سایت از مربیان و هنر جویان و همراهان کانگ فو توآ می باشد اما بطور کلی میگویم ؛
ابتدا که شروع کردم به تمرینات در این سبک ، با توجه به سن کمی که داشتم ، تفاوت بین رشته ها و سبکهای هنرهای رزمی را نمیدانستم ، اما آنچه که کاملاً مشهود بود نرمشها و تمرینات بسیار سخت و جذاب و تکنیکهای پیچیده و بدنسازی ایده آل و مبارزات کلاسیک این سبک بود که هنوز نیز بر این باورم که در این زمینه ها کانگ فو توآ در نوع خود هنر رزمی ای بی نظیر و منحصر به فرد میباشد.
نکتۀ دیگری که از همان اوایل نظر مرا جلب کرد این بود که ؛ هر کشوری و هر ملیتی چقدر به ورزشهای ملی و کشوری خودشان اهمیت میدهند و در حفظ و پایداری آن ، آنچه که در توان دارند به کار میگیرند اما براستی گذشته از آنچه که گذشت ، کانگ فو توآ از همان ابتدا خیلی مظلوم واقع شد. دیگر اهمیت ندارد که کی مسئول بود یا کی مقصر ، آنچه که مشخص است همت تمامی همراهان این راه در حفظ وپایداری این هنر رزمی است.
نکته ای که در اینجا میخواهم به آن اشاره کنم ، امیدوارم که احساسات کسی را جریحه دارنکند و بی احترامی به کسی یا چیزی قلمداد نشود ، آنچه میگویم تنها آموخته ها و بر داشتهای شخصی خودم است ؛ خوب به خاطر دارم که در یکی از نوارهای بنیان گذار این هنر رزمی شنیدم که گفتند : " من هرگز به کسی مبارزه یاد ندادم زیرا نخواستم باری بر دوش جامعه بگذارم بلکه باری از دوش جامعه بردارم " ونیز شنیدم که گفتند : "اگر هنرجويی در این راه بخواهد به تکامل خود نزدیکترشود باید پا از دایرۀ توآ فراتر نهد و در جهانهای دیگر نیز گام نهد " ... ، من دقیقأ به همین مسئله بر خوردم ؛
با توجه به اینکه هیچگاه مربی ثابتی که برای مدتی طولانی از او آموزش ببینم نداشتم ،باز هم نمیتوانم کمکهايی که از همراهان و مربیانی که در این راه مرا یاری کرده اند نادیده بگیرم ،چه از لحاظ تکنیکها و خطها و چه در دیگر زمینه ها ،اما زمانی که برای رقابتهای دوستانه وغیر دوستانه با دیگر سبکها به خصوص مبارزات آزاد پای به میدان گذاشتم از همان ابتدا متوجه ضعفهای زیادی در خودم شدم و این مسئله حدودأ زمانی که ١٧ سال داشتم برایم پیش آمد.
پس برای پر کردن این خلأ در درونم شروع به تحقیق و بررسی و تمرین در دیگر سبکها شدم که حاصل این آموخته هایم را از همان زمانی که حدودأ ٢٠سال داشتم و شروع به تدریس کردم با هنرجویانم تقسیم کردم.
پس در واقع نمیتوان این را ضعفی از کانگ فو توآ دانست ، زیرا هر سبک شیوه و روش خاص خود را دارد و اگر هنرجويی مایل باشد پای خود را فراتر بگذارد این یک موضوع و انتخاب شخصی است که به نظر من هر هنر جويی این حق انتخاب و حرکت را در هر سبک و راهی بنا به نیاز و خواسته اش دارد.
در واقع از همان ابتدا تا کنون، غیر از قسمت مبارزه ، من به تمرین و تدریس این سبک مشغول بوده ام و به دلیل علاقۀ زیادی که به این هنر رزمی داشته ام ، هر چند سبکهای دیگر را تمرین کردم و همه را مفید یافتم ولی هرگز نتوانستم تمریناتم را در این سبک متوقف کنم.
امیدوارم مطالبی که در بالا ذکر شد باعث رنجش هیچکس نشده باشد ، شاید برخی از دوستان با خواندن آن مطالب بگویند که من در مبارزۀ توآ باز نشده ام ، اگر چنین است با احترام میپذیرم و از هر گونه بحثی خودداری میکنم و تنها یک پاسخ در این مورد دارم : "بزرگترین لحظۀ ما وقتی است که خود مورد قضاوت قرار میگیریم" .
همانطور که قبلأ گفتم ، من با فلسفۀ "یم - می" و" کون کفو توان" کاری ندارم ،از همان ابتدا با احترام آن را سپردم به آنانی که این موضوع را درک کرده اند ، من کانگ فو توآ را شروع کرده ام و ادامه داده ام و آنچه از ابتدا در زمینۀ فلسفۀ این سبک آموختم ، شکوه و عظمت انسان بود ، متأسفانه در این راه شاهد تعغیر مسیر فکری بسیاری از همراهان بوده ام ، به همین دلیل در زمینۀ فیزیکی میتوانم به همۀ کسانی که در این سبک حرکت میکنند بگویم "همراه" ، اما در زمینۀ فکری و فلسفی نمیتوانم به کسانی که به حقارت انسان اعتقاد دارند بگویم "همراه" !
شاید فیزیک بدنی ما به دلایلی بالا و پایین شود ، شاید افکار ما به دلایلی اوج بگیرد یا سقوط کند ، اما تا زمانی که ما نخواهیم و اجازه ندهیم ، هیچکس و هیچ چیز تحت هیچ شرایطی نمیتواند در اعتقادات و روح ما دست یابد یا تعغیری بوجود آورد.


دوست من
اگر به شکوه و عظمت انسان اعتقاد داری و در این راه حرکت میکنی ، در هر سبکی که باشی ، و شاید در هیچ سبکی هم نباشی ، اما "همراه" میخوانمت و تنها سئوالم این است : آیا در این راه حرکت میکنی و آنچه آموخته ای به دیگران می اموزی و با دیگران تقسیم میکنی؟!
پس از این همه سالها تمرین و مبازرات آزاد هنوز عمیقأ احساس میکنم در هنرهای رزمی یک هنرجو و شاگردم.
در ذن آموختم وقتی چیزی را با کسی تقسیم میکنیم ، خود بیشتر می آموزیم ، پس از اینکه اجازه دادید این مطالب را با شما در میان بگذارم ، از شما تشکر میکنم و امیدوارم که حرکت شما در راه رسیدن به تعالی و بهروزی به نتیجه برسد و هرگز پایان نیابد.
اگر فرصتی شد قسمت فارسی را توسعه خواهم داد.

این قسمت را با سه جملۀ زیبا و دعای همیشگی ام خاتمه میدهم ؛
آنکه پرنده نیست نباید بر پرتگاهها آشیان بسازد. "نیچه"
اگر نمیتوانید قهرمان باشید لااقل مرد باشید. "گوته"
گربه ای که دستکش بپوشد هرگز موش نخواهد گرفت ، با روی گشاده و عظم راسخ مبارزه کن.


سپاس ترا ای پروردگارم
براه این امید پیچ در پیچ........مرا لطف تو میباید دگر هیچ

 

**********************************************************************************************************************************

فلسفۀ من
(راه ) توآ - تائو
این مهم نیست که ما چه سبک یا روشی را تمرین میکنیم ، این اهمیت دارد که آیا ما در حال حرکت در مسیر راه هستیم یا نه ؟
تفاوت سبكهاى مختلف رزمى با شاخه هاى متعدد در ظاهر بسيار است؛ولى در نهايت همگى به يك نقطه مشترك خواهيم رسيد كه آن "دنياى صلح" است.
دنياى امروز مادنياى آرامى نيست و اين در حاليست كه انسانها احتياج به صلح و عشق دارند،فرقى نميكند كه با چه راهى به اين هدف برسيم،مهم اين است كه به اين فكر كنيم كه "آيا راه ما در خدمت ين هدف و نقطه اشتراك انسانها هست يا نه " ؟

دنیای امروز شلوغ است و این شلوغی روح انسان را مریض میکند و انسانهايی که روح مریض دارند نمیتوانند دنیايی سرشار از صلح و عشق بیافرینند،در آماج هنرهای رزمی نیز قدرت آشتی است و انسانهای قدرتمند تجاوزگر نیستند و هر چه بیدادگری و تجاوز است در روح ضعیف انسانی است.
ّباری ، این حقیقت است که ما جز یک ذره خاک چیزی دیگری نیستیم ولی خالق هستی در همین ذره ، نیرویی عظیم و شگرفی را به ودیعت نهاده که ما را برتر از كائنات نموده است و اختیار استفاده و یا عدم استفاده از آنها را نیز به ما سپرده.
من به شکوه انسان معتقدم و معتقدم که همۀ انسانها یکسان آفریده شده اند و الوهیتی در درون همۀ انسانها وجود دارد که شگفت انگیز است و با کشف این گوهر درون ، انسان جایگاه واقعی خود را در زندگی درمیابد.
هر چند که یک هنرمند رزمی باید بتواند خوب مبارزه کند و از خود دفاع کند ، ولی هنر رزمی فقط برای یادگیری جنگیدن نیست بلکه راهی است که از طریق آن انسان با آموزش صحیح روحی و جسمی میتواند به خود شناسی و کشف گوهر درون خویش دست یابد.
پس ما این نیرو را در جهت خود سازی-خود یاری-انسان سازی-انسان یاری-ساختن ساختمان بدنی و آفریدن هماهنگی های راستین بکار میبریم تا به دریافتن کلید ارزندهً "ارزندۀ خود شناسی" دست یابیم.
هنرهای رزمی با ورزش های فرق میکند ، در هنرهای رزمی سن و یا... مهم نیست ، مهم روح فرد است.ما روح هستیم و جسم ما جزیئ از روح ما است.
اگر می خواهید موفقیت باشید در زندگی خود ، هرگز به هیچ محدودیتی باور نداشته باشید.
انسان آگاه کسی است که به ارزش زنده بودن و تحرک واقف است؛پس:
به پیشگاه انسانیت که راه ما نا پیدا نیست ، بیش از دو گام هم نیست ؛ گامی به سوی خود ، گامی در پیشگاه انسانیت.

**********************************************************************************************************************************
باور من
................. مثل آسمان نامحدود ...............
***(((((((( احترام... عشق... هارمونی ))))))))***
"متواضع باش ، در این صورت فیض را دریافت میکنی."
مهم نیست که چه کسی هستیم ، مهم انسان بودن است! مهم نیست کجا زندگی میکنیم ، این مهم است که چگونه زندگی میکنیم!
من به هیچگونه محدودیتی اعتقاد ندارم فقط به صداقت باوردارم.
من به آزادی اعتقاد دارم اما نه به استفادۀ آن در راه اشتباه!
من به عشق اعتقاد دارم اما نه به انجام هر اشتباهی در نام عشق!
آرزو میکنم همۀ انسانها در راه درست در شادی زندگی کنند و همۀ زمین در صلح و عشق و هماهنگی باشد... زیرا من نیز قسمتی از این زمین زیبا هستم.
شعار مورد علاقه من : قدرت برای راستی و آرامش.
این جملۀ مورد علاقۀ من هست : "تلاش نکن،حرف نزن،فقط انجامش بده !"
دوست من؛ ذهنت را خالی کن،مثل آب باش ...
بهترینها را برای همۀ شما آرزو میکنم.
خدا به شما و خانوادۀ شما برکت بدهد.
با احترام
نادر

**********************************************************************************************************************************

سفر به ماورا


**********************************************************************************************************************************

راز


Copyright 2005 - 2011 kungfuclub.be All rights reserved.